Ik ben samen met een groep leidinggevenden. We zijn in gesprek over werkdruk. Iemand stelt mij de vraag: ‘Altijd als ik met jou praat, word ik zo rustig. Hoe doe jij dat?’ Ik stel de vraag stilletjes aan mijzelf. Hoe heb ik dat geleerd? Want ooit was het anders. Als ik terug- kijk naar mijzelf, zie ik iemand die steeds harder ging werken om alles goed te doen. Ik piekerde, lag wakker, dacht teveel na, was gestrest en gehaast, wilde controle houden en wilde aan alle verwachtingen van iedereen voldoen. En vooral wilde ik niemand teleur-stellen. Vandaag maak ik keuzes, bepaal ik zelf richting en creëer ik vanuit rust, aandacht en betrokkenheid ruimte voor mijzelf en anderen. Tussen deze twee personen zit een periode van twee jaar waarin ik veel geleerd heb. Hoe heb ik dat gedaan?Buideltas Micmacbags Tribal Buideltas Micmacbags Buideltas Zand Buideltas Zand Tribal Micmacbags Tribal Micmacbags Zand A34jL5R

Als ik terugkijk zie ik dat ik een aantal belangrijke ‘innerlijke besluiten’ heb genomen die meer rust in mijn leven hebben gebracht. Maar hoe werkt dat dan? Hoe makkelijk of hoe moeilijk gaat dat? Want het klinkt zo simpel. Soms was dat het ook, maar vaak ook niet. Als ik er over nadenk zie ik wel een terugkerend patroon waar de volgende elementen in zitten:

  1. Een ontdekking en bewustwording
  2. Een innerlijk besluit
  3. Noble Ace 0Canvas Nutsamp; Aktetas 2 Laptoptas Grijs Heren UpGjqVzSML
  4. Uitproberen
  5. Ongemak ervaren
  6. Een keuze om het ongemak weg te drukken of om het aan te gaan
  7. Effect ervaren.

Een essentieel moment voor mij is iedere keer weer: wat doe ik als ik ongemak ervaar? Ik kan makkelijk besluiten dat ik het anders wil en mijzelf iets voornemen. Dat is niet ingewikkeld. Maar waar kies ik voor als het lastig en ongemakkelijk voelt? Daar zit voor mij een cruciaal keuzemoment. Ik neem jullie mee in een paar besluiten van de afgelopen  twee jaar en het moment van ‘ongemak’. Om een inzicht te geven in hoe het kan werken.

Ik stop met haasten

Wat had ik een haast. Altijd veel te doen, tijd tekort, jonge kinderen, fulltime werken, nieuwe functie en alles goed willen doen en vooral geen hulp vragen. Er kwam een moment dat ik zag: Ik ben mijn kinderen aan het opjagen om op tijd te komen, dat geeft strijd en ruzie waardoor we nog  trager zijn waardoor ik nog harder ga jagen en nog meer strijd met ze heb. Het gevolg was dat de kinderen gestrest naar school gingen en ik uitgeput op mijn werk kwam. En dan moest de dag nog beginnen…

Ik werd mij bewust van het feit dat hoe harder ik mij haastte, des te trager mijn kinderen werden. Mijn haast had een totaal tegengesteld effect waardoor ik alleen maar meer haast ging ervaren. Niet meer haasten. Ik ging het een maand proberen. Ik mocht van mijzelf mijn kinderen niet meer opjutten, rustig fietsen, gewoon wachten in de rij. Het gevoel van ‘opschieten’ diende zich hardnekkig aan en ik mocht mijn impuls van haasten niet volgen. Ik moest het tegenovergestelde doen. Niet haasten. Dat gaf in eerste instantie een enorme onrust van binnen. Niet toegeven aan haasten was ongemakkelijk op dat moment. Ik had het gevoel dat ik dan helemaal niet opschoot. Mijn keuze was: aan het ongemak toegeven door mijn haast-impuls te volgen, of de onrust aangaan en het er gewoon te laten zijn zonder er iets mee te doen. Het wonderlijke was dat de onrust toen vanzelf verdween. Ik ging ervaren hoe fijn het was dat ik geen haast meer had en werd  rustiger. Wanneer ik rustiger ben zijn mijn kinderen dat ook. En inmiddels beperkt het zich niet meer tot alleen mijn kinderen, ook de mensen op straat reageren vriendelijker als ik niet meer heel hard bel, toeter of geërgerd zucht als ik er langs wil omdat ik haast heb. Nu is het een hallo, een glimlach of zomaar een praatje. En de wereld ziet er ineens een stuk vriendelijker uit…BruinMaat42 Romika 330 HS06 46 Gomera 26106 XZuOPki

Ik ben goed genoeg

Ik had een stem in mijn hoofd die mij vertelde dat alles wat ik deed nog best een beetje beter kon doen. Die stem maakte mij onzeker en spoorde mij aan om nog harder te werken en nog beter mijn best te doen. Ik schoot ervan in de stress en de kramp. Het hielp me niet. Ik ontdekte dat die stem in mijn hoofd zat en niet altijd van mijzelf was. Het zijn overtuigingen die ik ergens opgepikt heb. Ik ontdekte dat er ook nog iets anders is. Namelijk mijn eigen wijsheid. Een innerlijke stem die zacht spreekt en altijd weet wat ik moet doen. Maar in de waan van de dag sprak mijn ‘hoofd’ zo luid en duidelijk dat ik mijn eigen wijsheid niet kon verstaan. Door vaker even stil te zijn en mijn aandacht op mijn wijsheid te richten werd mijn hoofd wat stiller en begon ik het te verstaan. Deze stem fluisterde: heb vertrouwen, je kunt het al, goed is goed genoeg. En daar zat het vertrouwen en waardering voor mijzelf. Als dit in mijzelf zit, hoef ik niet nog harder te rennen voor vertrouwen en waardering vanuit anderen. Een essentieel verschil.

Toch was het niet altijd makkelijk om naar mijn wijsheid te luisteren. Het vergde oefening en ik vond het spannend. Spannend om erop te leren vertrouwen. Mijn neiging om harder te gaan werken was mijn automatische reactie. Omdat ik in mijn hoofd dacht dat anderen dachten dat ik het niet goed genoeg deed. Ik vond het zo verleidelijk om naar mijn hoofd te luisteren. Dat was mij bekend. Ik had de keuze: het spannende vermijden, naar mijn hoofd luisteren en nog harder gaan werken, of de spanning aan gaan, luisteren naar mijn eigen wijsheid en op mijzelf vertrouwen. Soms lukte het en soms niet. Het echt laten landen van ‘ik ben goed genoeg’ kost tijd. Het effect is dat ik niet meer steeds harder ga werken, maar steeds meer vanuit vertrouwen. Door er op te vertrouwen dat ik op de juiste momenten de juiste dingen weet, doe en zeg en dat dit goed is ben ik effectiever in adviesgesprekken, komt het sneller tot de kern met vrijwel direct een goed advies voor een leeroplossing. In het coachen is het effect dat ik goed aan kan sluiten, met aandacht aanwezig ben, vertrouw op mijn ingevingen en de ander laat ervaren goed genoeg te zijn. Want als ik goed genoeg ben, is de ander dat ook. En dat ervaren biedt ruimte om te leren en te groeien.

Ik geef richting

laptoptassen Inch zwart Edgemore 15 Cowboysbag bag srthQd

Ik zit achter mijn computer en kijk naar mijn inbox. Ik heb last van dubbele agendaverzoeken en alles schreeuwt om aandacht. Ik klik een agendaverzoek open: ‘Graag je agenda leeg maken voor dit overleg’. ‘Hoezo?’, denk ik geïrriteerd. Als ik mijn agenda voor dit verzoek leeg maak betekent dit dat ik iemand anders, die ik al twee keer opgeschoven heb, teleur stel. Ik bel mijn collega die dit dringende verzoek heeft gedaan op. Ik verontschuldig mij en leg omstandig uit dat ik echt wel wil komen, maar dat het niet kan om verschillende redenen. En ondertussen denk ik: ‘Wat sta ik hier nou te doen? Ik wil dit niet op deze manier’. Dat was het moment dat ik besloot: Ik wil richting geven aan de buitenwereld in plaats van dat de buitenwereld mij continue alle kanten uit stuurt. Maar hoe dan? Mijn automatische neiging is reageren op alles wat op mij afkomt en heel hard gaan rennen voor iedereen. Het tegenovergestelde is stoppen met reageren op alles en stoppen met rennen. Stil gaan staan in deze hectiek. Dat was echt heel spannend omdat mijn hoofd riep: ‘als je nu stil gaat staan en stopt met reageren op alles dan krijg je je werk nooit af.’ Er ontstond eerst onrust in mijzelf. Ik heb het toe gelaten en voor lief genomen. Ik begon op te merken hoe verkrampt mijn borst voelde, hoe benauwd ik het letterlijk had van de drukte en de stress en de spanning op mijn kaken door het opeenklemmen van mijn tanden. Ik was mijzelf letterlijk aan het ‘verbijten’ om maar door te gaan. Ik kon dit pas opmerken op het moment dat ik even stil ging zitten. Waarom merkte ik dat nu pas?

Ik ontdekte dat ik mijn aandacht continue naar buiten richtte. Op alle vragen, verzoeken, verantwoordelijkheden en opdrachten die op mij af kwamen. En ik beantwoordde ze allemaal. Ik ben toen het tegenovergestelde gaan doen: mijn aandacht eerst naar binnen richten voordat ik reageerde. Zo oefende ik mijn opmerkzaamheid over hoe het echt met mij gaat. Het bracht mij ook dichter bij het weten wat ik wil, waar ik voor sta, wat ik bied en wat niet. Inmiddels word ik daar steeds duidelijker in. Het effect is dat de buitenwereld dat ook opmerkt. Ik ontvang gerichte vragen en opdrachten en projecten die bij mij, mijn functie en mijn rol passen. En loopt de druk op? Dan ga ik nu niet meer als vanzelf rennen, maar weet ik dat ik heel even mijn aandacht naar binnen moet richten om daarna precies te weten wat ik het beste kan doen. Met 1 minuut stil staan zet ik daarna 10 stappen vooruit. In de juiste richting. Want ik ben zelf het kompas.

Ik neem mijn behoeften serieus

Ik fiets over Terschelling. Door prachtige duinen. Met mijn gezin. En alles wat we nodig hebben bevindt zich op onze fietsen. Tenten, kleding, een beetje huisraad en wat eten. Het is bewolkt, onze regenjassen klapperen in de tegenwind.  We hebben net onze spullen in regen in staan pakken om te verkassen naar de volgende camping. Die heeft namelijk wel warme douches en een verlichte wc. En daar slaat het genadeloos toe bij ons alle vier: de hongerklap. Ik knijp in mijn remmen, midden in de duinen. Nu moeten we eten. Als we dit niet doen slaat de vlam in de pan. In mijn fietsmand zit brood, pindakaas, vlokken royaal, roomboter en een mes. Ik begin met smeren. We werken 12 boterhammen weg en ik heb nog nooit zulke lekkere boterhammen gegeten. Ik geniet. Van de regen, de wolken, de duinen, het buiten zijn. ‘Hoe kan dat nou?’, vroeg ik mij af. Alle ingrediënten zijn aanwezig om chagrijnig te zijn, maar ik ben tevreden en gelukkig. Ik realiseerde mij daar op dat moment dat ik mijn behoefte niet negeerde. Namelijk eten als ik honger heb. En hoe fijn dat was.

0gs Max Ultra Nike Air 90 2 thsdCxBQr

Ik werd mij er bewust van hoe vaak ik mijn behoeften negeer. Omdat het niet uitkomt, omdat ik nog zoveel te doen heb, omdat ik het mijzelf niet gun. Ik nam het besluit om mijn behoeften serieus te nemen. Ik ervaar dat ik optimaal functioneer als ik op tijd eet, de dingen die moeten afwissel met korte pauzes en tijd neem om alleen te zijn als ik veel onder de mensen ben geweest. Soms lukt het me en soms niet. Ik vind het nog steeds ongemakkelijk om tijd alleen te nemen als ik merk dat anderen mij nodig hebben. De makkelijkste keuze is dan om mijzelf opzij te zetten. Nu probeer ik dit toch aan te gaan. Het effect is dat als ik goed luister naar wat ik nodig heb en dit serieus neem, ik volledig  aanwezig kan zijn op de momenten dat ik nodig ben voor anderen. Ik loop minder ‘leeg’. Door mijn behoeften serieus te nemen, heb ik nog veel meer te geven.

De essentie

De essentie zit voor mij in de vraag: wat doe ik als ik ongemak ervaar wanneer ik besloten heb dat ik het anders wil? Het tegenovergestelde doen van wat eigenlijk mijn automatische neiging is, is in eerste instantie vervelend, ongemakkelijk en onrustig. Ben ik daar doorheen, dan ervaar ik een positief effect. Ik kom er doorheen door het vervelende, ongemakkelijke en onrustige gevoel volledig te accepteren. Het is er en het hoeft niet weg. En juist dan verzacht het of verdwijnt het zelfs. In eerste instantie voelt het niet logisch. Maar het werkt wel. En ik ben nieuwsgierig naar hoe het voor jou werkt.

Joyce Kruijff – Het vrije huis – coaching en leren.

Buideltas Micmacbags Tribal Buideltas Micmacbags Buideltas Zand Buideltas Zand Tribal Micmacbags Tribal Micmacbags Zand A34jL5R